Over Marietje van der Voort

De basis van de techniek van schilderes Marietje van der Voort ligt bij het aquarelschilderen. De moeilijkheid van het schilderen in waterverf heeft te maken met de snelheid die nodig is om op nog nat papier te werken. Ook maakt de watervermenging van het pigment dat de intensiteit van de kleur vaak verrassend is. De verf is altijd transparant. Je schildert op een ‘omgekeerde’ manier, waarbij het licht uitgespaard moet worden en het wit eenvoudig het wit is van de onbeschilderde ondergrond. Er loert het gevaar van het volschilderen van het vel, waardoor een flets schilderij ontstaat. Je moet op tijd kunnen stoppen, want er kan niet worden gecorrigeerd. Die techniek beheerst Marietje op uitzonderlijke wijze. Geconcentreerd en speels laat zij haar werken ontstaan. Het is een avontuurlijk proces.

Stillevens

De stillevens, vooral bloemen, zijn kleurig en wild, nooit precies. Daar is het de schilder niet om te doen. dan verdwijnt het enthousiaste, het frisse. De getrouwe weergave mist z’n doel, mist waarheid. Waarheid is een betekenis achter de voorstelling, een moment van kleur en licht, een beweging, gevoel, een herinnering die zich met de voorstelling vermengt.

Landschappen

Ook het landschappelijke werk (stillevens aan de horizon) kenmerkt zich door experiment. De kleuren zoeken naar de kleur van de lucht en zijn reflectie in het water. De wolkenlandschappen, zo kenmerkend voor Nederland, als bij Ruysdael, tweemaal geschilderd. Zo moeilijk om werkelijk weer te geven, zo onstoffelijk, zo vloeibaar, veranderlijk als water, maar zo sterk geportretteerd door Marietje, als ze naast haar levensgezel in een bootje op de Nieuwkoopse Plassen zit, of met haar vriendinnen op het wad. Je hoort haast de leeuwerik, de stilte, je voelt de wind en ruikt het gras verderop, vers gemaaid.
Een landschap roept altijd verlangen op. Een geschilderd landschap is een notatie van dat verlangen, een herinnering aan een plek, een ander moment, een ander gevoel. Uit alle landschapsvoorstellingen van Marietje spreekt een herinnering en een verlangen. Een reis naar Ierland, Frankrijk, of naar het verleden, haar jeugd in Twente.

Acrylwerk

Werken met acryl geeft meer vrijheid. Laag op laag kan eindeloos worden aangebracht en een schilderij kan altijd weer worden aangepast. Natuurlijk ligt daar ook de moeilijkheid. De techniek heeft minder een eigen leven dan bij aquarel. De keuzes van de schilder voor voorstelling en kleur zijn veel bepalender. Hierdoor oogt het acrylwerk van Marietje diverser. Sommige schilderijen zijn verhalend, met mensfiguren tegen meer stedelijke achtergronden. Gestalten, droomfiguren, soms pas bij nader inzien te herkennen, opgaand in hun omgeving of in de mist. Het werk is krachtig van vorm en kleur met veel blauw en rood, haast primair kleurgebruik. Afgewogen expressionistische composities zijn het, soms verstild en evenwichtig, soms vol beweging en explosie.
Marietje zoekt altijd iets in haar werk. Schilderen heeft iets gemeen met het jezelf observeren in de spiegel, om te kijken wat er allemaal achter dat gezicht schuilgaat. Schilderen is reflectie en als zodanig uiteindelijk de reflectie van de schilder en wat hem bezighoudt. Het onderwerp of thema is slechts het middel om dichterbij te komen, bij wat soms met woorden niet te noemen is, bij iets onderbewust.

Esthetiek

De schilderijen van Marietje van der Voort zijn niet bedoeld om zomaar ‘mooi’ gevonden te worden. Zij zoekt dan ook niet de contramine of een effect. Wel is er altijd de drang naar schoonheid en om die te vinden, moet de schilder af en toe dat wat lelijk lijkt aanraken. Dat is ook het experimentele van het werk van Marietje. Ze schuwt het niet iets nieuws te proberen om dichter te komen bij een preciezere definitie van ‘mooi’

11-06-2010
P. van der Voort

Meer info of reageren? Stuur een e-mail